زندگی با دیابت مثل یک شغل شبانه‌روزی و بی‌تعطیلی است. همیشه باید گوش به زنگ باشی. همیشه باید آماده‌ی آژیر افت قند یا قند بالا باشی. باید تمام حواست را معطوف آن آژیر کنی تا مبادا کار از کار بگذرد.

اما همین دیابت با همه سختی‌هایش، گاهی بامزه می‌شود؛ گاهی تلخ می‌شود؛ گاهی معجزه‌ای رخ می‌دهد و گاهی دلیل خنده‌هایمان از ته دل است. ما آموخته‌ایم که با دیابت دوست باشیم. آژیر دیابت برای ما یک زنگ خطر نیست. یک تلنگر است که حواسمان به سلامتی خودمان باشد. آژیر دیابت برای ما یک آژیر آبی است. بیشتر بحوانید …