صفحه اصلی » نکات هفته » دیابت، زندگی مشترک

دیابت، زندگی مشترک
111.jpg

ازدواج و تشکیل خانواده یکی از مهم ترین رخداد های زندگی هر فرد و از عوامل اصلی سلامت فردی و اجتماعی وی می باشد. پایبندی به اصول و عقاید از یکسو و مسائل و مشکلات اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی از سوی دیگر، مطرح نمودن موضوع ازدواج را به کاری دشوار و البته چالش برانگیز بدل ساخته است. « رسم نیست»، «شگون ندارد»  و ده ها جمله مشابه دیگر که از بزرگترهای فامیل و دوستان و اقوام می شنویم، شاید اولین و سخت ترین سد در مقابل ازدواج هر زوج جوان است؛ حال معرفی دیابت به عنوان یک عامل جدید در معادله پیچیده ازدواج، بی تردید این راه را سخت تر از آنچه هست خواهد کرد.

شناخت کم افراد جامعه از دیابت و هراس از عوارض آن، تزریق انسولین، و حتی باور نادرست از واگیردار بودن این بیماری، جوان دیابتی را با چالش بزرگی در اثبات خود به خانواده همسر رو به رو می سازد؛ ناآگاهی فرد به شرایط خود و عدم اطمینان از آنچه در آینده ممکن است برای وی پیش آید، یقینا کمترین جایی برای اعتماد به نفس و روحیه مثبت برای وی باقی نخواهد گذاشت. لذا اولین قدم در جلب اعتماد همسر و اطمینان وی از آینده زندگی و فرزندان، ایجاد اطمینان در خود از طریق بالا بردن آگاهیست.

مطمئنا ایجاد تغییر در باور نسل های پیشین کار آسانی نیست؛ پدران و مادرانی که سال ها بیماری مرض قند را با نابینایی و قطع عضو آن شناخته اند، مسلما علاقه ای به زندگی فرزندشان با یک بیمار دیابتی نخواهند داشت؛ حال همین پدر و مادر با آگاهی از دستاورد هایی که علم روز برای افراد دیابتی به ارمغان آورده و یک زندگی سالم، طولانی را برای آنان ممکن ساخته، میتوانند وجه جدیدی از دیابت را تجربه کنند.

ترس از دیابتی شدن فرزند، سقط، ناهنجاری های مادرزادی و غیره، نگرانی های صحیح والدین هر زوج دیابتی هستند. با وجود اثبات تاثیر ژنتیک بر انتقال دیابت به فرزندان، آگاهی به مفهوم این ادعای علمی خالی از لطف نیست. بر اساس نتایج مطالعات، احتمال ابتلای فرزند یک مادر یا پدر دیابتی نوع یک، بین 1 تا 12 درصد، و در صورت دیابتی بودن هر دو والد، بین 10 تا 25 درصد متغیر است. این اعداد در مورد دیابت نوع دو کمی متفاوت بوده و بین 14 تا 50 درصد است. بنابراین نگاه یکسویه و غیر اصولی به تاثیر دیابت بر آینده فرزندان قطعا مایه گمراهی و قضاوت نادرست خواهد بود.

دیگر نگرانی های والدین از جمله ناهنجاری های نوزادی نیز علاوه بر والدین، از دغدغه های اصلی هر پزشک متخصص است. با وجود پیشرفت مطالعات و یافته های علمی، هر مادر دیابتی با وجود همه ملاحظات، باز هم مانند هر خانم باردار دیگر با خطر بروز ناهنجاری های جنینی رو به روست؛ لذا باید توجه داشت که خطر بروز این ناهنجاری ها متاثر از صدها عامل، به غیر از دیابت مادر، بوده و قسمت اعظم آنها نیز با آزمایشات غربالگری صحیح قابل تشخیص هستند. همین مسئله در مورد عوارض بارداری بر روی مادر هم صادق است. بارداری به تنهایی مادر را با عوارض و مشکلاتی منحصر به فرد رو به رو می سازد؛ در مورد مادر دیابتی باید دقت داشت که عارضه بارداری بر وضعیت پیشین مادر نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است. ایجاد و پیشرفت برخی از عوارض دیابت، مانند عوارض چشمی و کلیوی در زمان بارداری امری کاملا طبیعی بوده و با کنترل مناسب دیابت، به طور چشمگیری قابل اصلاح و بازگشت است. بنابراین تحمیل فشار فکری و روانی اضافه به مادر نه تنها از نظر اخلاقی صحیح نیست، بلکه وی را با چالشی مضاعف در کنترل قند و حفظ سلامت بارداری نیز روبه رو خواهد ساخت.

به خاطر داشته باشیم: کلید حفظ سلامت در دیابت، تکیه بر دانش علمی و دوری از نظرات تجربی و باورهای غلط خرافی است! این امر به ویژه در مسئله ازدواج و بارداری از اهمیت بالایی برخوردار است.