صفحه اصلی » نکات هفته » دیابت: همراه من

دیابت: همراه من
controla-la-diabetes.jpg

شاید حس اضطراب و هراس از آینده، آشناترین تجربه مشترک هر جوان مبتلا به دیابت باشد؛ نگرانی از آینده شغلی، اجتماعی و هر رویداد آتی که می تواند فرد مبتلا به دیابت را با چالشی جدید رو به رو سازد.

مطمئنا شما هم بارها نام و نشان افراد دیابتی موفق و سرشناس را در سراسر دنیا شنیده اید. گری هال، الیزابت تیلور، هال بری و صدها نام دیگر، که شاید شاخص ترین آنها توماس ادیسون باشد، همگی عضو خانواده بزرگ دیابت بشمار می آیند؛ خانواده ای که تا امروز با بیش از 380 میلیون عضو سومین کشور پر جمعیت جهان را تشکیل می دهد.

آنچه امروز قصد داریم به آن بپردازیم، پستی و بلندی های راهی است که  پیمودن آن در کنار دیابت، اضطراب را جزء جدا ناشدنی زندگی افراد دیابتی ساخته است.

همه ما با حس غریب اضطراب آشناییم؛ حسی که گاه خود را با لرزش و عرق سرد هنگام شروع یک امتحان و گاه با تپش قلب و سرگیجه هنگام شنیدن یک خبر بد نشان می دهد. آیا شنیدن این جمله که: شما مبتلا به دیابت شده اید، یک اضطراب بیهوده است؟ بی تردید خیر! اما پاسخ این سوال که «آیا ابتلای من به دیابت دلیل کافی برای اضطراب نیست؟» شاید به تامل بیشتری نیاز داشته باشد. شاید این گفته قدیمی را شنیده باشید که «خداوند با هر سختی، توان تعامل با آن را نیز به انسان می دهد»؛ شاید این جمله را هر کس، بسته به اعتقادات خود به یک شکل تعبیر کند، اما فارغ از افکار و باور ها آنچه در بطن این سخن پیداست، توان درونی هر فرد برای مقابله با مشکلات است. آیا من حق ندارم از آنچه در آینده پیش روست بهراسم؟ البته که حق دارم؛ اما آیا تنها غرق شدن در افکار منفی و یا دلهره از آنچه ممکن است پیش آید، می تواند کمک حال من باشد؟

تحصیل، اشتغال و ازدواج می توانند بزرگترین دغدغههای روزمره یک جوان دیابتی باشند. آنچه رویارویی با این دست پیش آمد ها را مایه نگرانی فرد می سازد، شاید نوعی عدم اطمینان از آینده باشد. هراس از آنچه ممکن است به واسطه ابتلای فرد به دیابت برای وی پیش آید، احساسی کاملا منطقی و متاسفانه مخرب است. شناخت بهتر «خود» و «دیابت»، شاید بتواند کمی از این احساس بکاهد. همانطور که در ابتدای سخن اشاره شد، چه بسیار مشاهیر و نام آوران جهان که توانسته اند با حفظ تعادل زندگی خود در کنار دیابت، به بالاترین مدارج علمی و غیره دست یابند. موفقیتی که دستیابی به آن برای هر فرد دیگر نیز ممکن  بوده، لذا شرایط زندگی و محدودیت هایی که این افراد با آن مواجه بوده اند، نیل به موفقیت را در گرو توانمندی و قوای روحی و فکری این اشخاص قرار داده است.

آگاهی به آنچه در حال وقوع است، و علم به آنچه می تواند به واسطه شرایط موجود پیش آید، با ایجاد نوعی حس یقین و اعتماد به نفس، می تواند فرد را برای رویارویی با ناخواسته ها مهیا سازد. تاکید بر واژه شناخت، از این رو صورت می گیرد که  بهره مندی از آن، میتواند فرد را از گفتار عام و نظرات غیر علمی و منفی دور نگاه داشته، نوعی حس اعتماد به نفس و فراتر از آن، روحیه ای مثبت و سازنده در کنار تفکری آینده نگر برای وی فراهم نماید.

با تکیه بر همین استدلال، مجامع علمی و معتبر جهانی طی سال های اخیر، بر تاثیر آموزش بر کنترل دیابت و آینده فرد دیابتی تاکید کرده و ارتقاء سطح دانش و آگاهی را کلید کامیابی در حیات فرد دیابتی دانسته اند. هدف از عنوان این موضوع در اولین شماره از فصلنامه های سال 93، بر شمردن عواملی کوچک، اما تاثیرگذار بر طرز فکر و بینش افراد به موضوع دیابت و اشاره ای مختصر به راهکارهای عملی و سودمند در مدیریت زندگی خود در کنار دیابت و مجموعه مسائل متاثر از آن بوده؛ قصد داریم تا در شماره های آتی، به شرح و بسط موضوعات مورد بحث و تفصیل راه حلهای ممکن پیرامون مشکلات اجتماعی زندگی در کنار دیابت بپردازیم.