صفحه اصلی » اخبار » علمی » گیاه کارِلا و کنترل قند خون

گیاه کارِلا و کنترل قند خون   -   ۱۳ آذر ۱۳۹۵

Momordica_charantia_p6.jpg

کارِلا که با نام های کدو تلخ و خربزه تلخ نیز شناخته شده است، متعلق به خانواده Cucurbitaceae بوده و از نظر تاریخی به عنوان یکی از درمان های سنتی دیابت در کشورهای آسیایی مورد استفاده قرار می گیرد.
تحقیقات انجام شده در طول دو دهه گذشته، تاثیرات گوناگون و مفیدی برای کارلا از جمله خواص آنتی اکسیدانی، ضد التهابی، ضد سرطانی، ضد چاقی، ضد ویروسی، ضد HIV، التیام زخم معده، کاهش کلسترول و ضد پوکی استخوان، مطرح کرده اند.
این اثرات مفید تا حدی به ترکیبات زیست-فعال گوناگون موجود در کارلا نسبت داده شده که شامل صدها ترکیب شیمیایی، مانند ساپونین، پلی ساکاریدها، تری ترپنوئیدها، آلکالوئیدها، فلاونوئیدها و ... است (Grover & Yadav, 2004; Leung, Birtwhistle, Kotecha, Hannah, & Cuthbertson, 2009; Lo, Ho, Lin, Li, & Hsiang, 2013).
مکانیسم دقیق تاثیر کارلا ناشناخته است، با این حال تصور می شود ترکیباتی مانند charatin، ویسین و پلی پپتید- P اثراتی بر کاهش قند خون دارند و به همین دلیل برخی مکانیسم های پیشنهادی برای اثرات ضد دیابتی کارلا شامل اثرات شبه انسولینی، افزایش ترشح انسولین، افزایش جذب گلوکز، کاهش سنتز گلیکوژن کبدی، برای آن مطرح شده است. با این حال شواهد کافی در متون تحقیقاتی برای اتخاذ یک نتیجه گیری قطعی در مورد اثرات کارِلا در کنترل قند خون وجود ندارد (Chaturvedi, 2012; Grover & Yadav, 2004; Leung et al., 2009).
در مطالعه سلولی که اخیرا روی موش های آزمایشگاهی انجام شده، محققین پپتید زیست-فعال mcIRBP-19 را در کارلا و برخی گیاهان دیگر (کدو حلوایی، گل آهاری، یونجه، انگور، گریپ فروت، بذرک، رزماری، آرابیدوپسیس و برنج) پیدا کرده اند که توانایی اتصال به گیرنده انسولین را داشته و اثراتی مشابه آن در افزایش جذب سلولی گلوکز نشان می دهد. با این حال نتایج این مطالعه همچنان در حد یافته های تحقیقاتی بوده و به توصیه بالینی برای افراد مبتلا به دیابت منجر نشده است (Lo, Li, Ho, & Hsiang, 2016).

در مجموع باید اشاره کرد که شواهد موجود در مورد استفاده از کارِلا در کنترل قند خون در بیماران مبتلا به دیابت قطعی نبوده و شواهد بیشتری برای تعیین اثربخشی مصرف کارِلا به صورت مکمل یا سایر اشکال در بیماران مبتلا به دیابت مورد نیاز است.

منابع:

 

Chaturvedi, P. (2012). Antidiabetic potentials of Momordica charantia: multiple mechanisms behind the effects. J Med Food, 15(2), 101-107. doi:10.1089/jmf.2010.0258
Grover, J. K., & Yadav, S. P. (2004). Pharmacological actions and potential uses of Momordica charantia: a review. J Ethnopharmacol, 93(1), 123-132. doi:10.1016/j.jep.2004.03.035
Leung, L., Birtwhistle, R., Kotecha, J., Hannah, S., & Cuthbertson, S. (2009). Anti-diabetic and hypoglycaemic effects of Momordica charantia (bitter melon): a mini review. Br J Nutr, 102(12), 1703-1708. doi:10.1017/S0007114509992054
Lo, H. Y., Ho, T. Y., Lin, C., Li, C. C., & Hsiang, C. Y. (2013). Momordica charantia and its novel polypeptide regulate glucose homeostasis in mice via binding to insulin receptor. J Agric Food Chem, 61(10), 2461-2468. doi:10.1021/jf3042402
Lo, H. Y., Li, C. C., Ho, T. Y., & Hsiang, C. Y. (2016). Identification of the bioactive and consensus peptide motif from Momordica charantia insulin receptor-binding protein. Food Chem, 204, 298-305. doi:10.1016/j.foodchem.2016.02.135