وقتي كه مقدار قند خون شما افزايش يابد، كليه ها ديگر نمي توانند مقادير تصفيه شده آن را باز جذب نمايند و در نتيجه در ادرار قند ديده مي‌شود. مشكلي كه در آزمايش ادرار وجود دارد اين است كه آستانه اي كه كليه ها مي توانند تا آن حد، قندي كه در كليه ها تصفيه مي شود را باز جذب نمايند در افراد مختلف، تفاوت مي كند. بعضي از افرادي كه به ديابت مبتلا نيستند داراي آستانه پاييني هستند و بنابراين در آزمايش ادرار آنها قند ديده مي شود. اين افراد بايد آزمايش تحمل گلوكز يا GTT را انجام دهند تا مشخص شود آيا واقعاً به مرض قند مبتلا هستند يا خير.

نحوه استفاده از نوارهاي آزمايش ادرار بسيار راحت مي باشد. شما مي توانيد با قرار دادن آن در مقابل جريان خروج ادرارتان يا با ريختن ادرارتان در يك ظرف و فرو كردن نوار مخصوص آزمايش، اين كار را انجام دهيد. بعد از چند لحظه، تغيير رنگي در نوار آزمايش پديد مي‌آيد كه براساس آن مي توان مشخص نمود كه آيا در ادرار قند وجود دارد يا خير. براي اينكه آزمايش بطرز صحيحي انجام شود بايد از ادرار تازه استفاده نمود. اين امر بخصوص وقتي مي‌خواهيد صبحها كه از خواب بيدار مي شويد آزمايش را انجام دهيد حايز اهميت است، زيرا ادراري كه صبحها در مثانه وجود دارد. طي چندين ساعت در مثانه جمع شده است. شما ابتدا بايد ادرار نموده و مثانه تان را كاملاً خالي نماييد. سپس بعد از نيم ساعت دوباره ادرار كرده و آن را آزمايش نماييد.

 

توجه:

• لازم به ذکر است که اندازه گیری قند ادرار، به هیچ وجه دقت لازم برای کنترل دقیق قند خون را ندارد.
• در بعضی از نوار های تست قند ادرار، امکان اندازه گیری کتون ادرار نیز وجود دارد.